BLog

Nieuwste boven.


Blog 5 | Tijd voor een update



Het is weer tijd voor een update. Lang geleden al verscheen mijn vorige blog, en daarom is het vandaag echt tijd voor een nieuwe! Een blog schrijven is meer werk dan je in de eerste instantie zou denken. Los van enkele uren typen van de blog zelf kost het ook de nodige tijd om in vorm te komen. En zie daarnaast ook maar eens dingen helder en duidelijk te vertellen aan mensen die het schip nog nooit hebben gezien en überhaupt geen idee hebben van het schip-leven. Enfin, enkele pogingen later komt er dan dus daadwerkelijk weer wat uit m’n vingers rollen. En daar ben ik blij om, want ik hou u en jou graag op de hoogte van het reilen en zeilen aan boord van de Africa Mercy.

In de tussentijd is er veel gebeurd, is er veel werk verzet, zijn er veel mensen gekomen en gegaan, is er weer een hoop wind langs het schip gewaaid en tikt de tijd maar door. Waar we hoopten op een vertrekdatum van 22 april is dat inmiddels helaas opgeschoven naar juni, gezien het vele werk dat er nog te doen is en de actuele COVID-situatie in Senegal. Vandaag hebben we echter te horen gekregen dat de nieuwe vertrekdatum is vastgezet op 29 mei. Laten we hopen en bidden dat deze datum gehaald mag worden, want iedereen kijkt er naar uit om koers te zetten naar Afrika om de operaties weer op te kunnen starten. De laatste tijd merk je toch wel aan boord dat het soms erg lastig is om de focus te houden en uitermate positief te blijven ondanks de omstandigheden. En dat is te begrijpen, sommige mensen zijn hier al bijna een jaar op het schip zonder uit de haven te mogen, zonder patiënten, zonder de normale behandelingen, zonder iemand beter te zien worden door een gratis operatie, zonder direct resultaat te zien op het werk. Voor mij is dat anders, ik weet namelijk niet beter dan deze situatie en ik heb het schip nog nooit volledig in bedrijf meegemaakt met vier tot vijf keer zoveel mensen aan boord en de patiënten in- en uitlopend op hun weg naar een nieuwe toekomst. En toch proberen we er biddend met z’n allen wat van te maken en is het groepsgevoel nog steeds nadrukkelijk aanwezig. Alweer even geleden ging er een koeling kapot welke op dat moment vol stond met allerlei groenten, fruit en zuivelproducten. Als de wiedeweerga moest alles verhuist worden van de koeling voorin het schip naar een ander deel helemaal achterin het schip waarbij het ook nog een verdieping omhoog moest. Een koeling ter grootte van een zeecontainer is niet zomaar leeg, en hoe ga je dat snel doen voordat de boel warm wordt? Iedereen die maar wakker was (het was rond 11 uur ‘s avonds) werd opgetrommeld en daar stonden we dan met zo’n 40 man in een rij alle bakken door te geven. We lachten, gooiden, riepen en zweetten erop los, maar de klus werd geklaard en een leukere sportschool is er op de hele wereld niet.

Ook afscheid nemen van mensen die naar huis gaan, hetzij voorgoed of op tijdelijk verlof, gaat er eensgezind aan toe. Na een uitgebreide afscheidssessie bidden we voor de persoon kwestie waarna we een lange tunnel maken met onze armen. Nadat de ‘vertrekker’ daar doorheen gerent is (en enkele verdwaalde kinderen er achteraan) gaan we naar het buitendek om de taxi met inzittenden uit te zwaaien onder het luide geluid van de toeterende scheepshoorn. Op zulke momenten besef ik hoe waardevol het is om in een gemeenschap als dit te zijn en zie je echt de mooiste kanten van een samenleving op een schip als deze!

Inmiddels worden er heel wat plannen uitgerold voor het komende jaar. Dit is een heel geregel, niet alleen door COVID maar ook door de komst van ons tweede schip; de Global Mercy. Dit schip is in aanbouw in China, maar bijna klaar voor de aflevering. De planning is dat de Global Mercy in april naar Antwerpen vaart om daar voorzien te worden van alle apparatuur en om helemaal aangekleed te worden zodat het schip klaar is voor de missie. Na het klaarmaken van het schip zal deze in oktober naar Rotterdam varen om publiciteit te krijgen èn mensen de mogelijkheid te bieden om aan boord te komen kijken! Mocht u of jij dus interesse hebben om met eigen ogen te zien hoe het aan boord er aan toe gaat, we laten het je graag zien!

In de tussentijd hopen we met de Africa Mercy in mei dus naar Senegal te koersen, waar we zullen blijven tot november. Einde van het jaar varen beide schepen naar de Kanarische Eilanden om de nodige spullen te verhuizen, samen kerst te vieren en om daarna af te kunnen koersen naar Afrika. De Global Mercy hoopt in Liberia de operaties te gaan starten, waar tegelijkertijd de Africa Mercy toe is aan een update en voor zes maanden naar Durban (Zuid-Afrika) zal gaan om een flinke verbouwing en verbetering te ondergaan zodat dit schip nog wat jaren probleemloos vooruit kan. Uiteraard leven we in onzekere tijden, dus staat er niets vast en hopen en bidden we dat alle plannen mogen gaan zoals ze nu bedacht zijn.

Dan nog tijd voor een persoonlijke update, daar kom ik natuurlijk niet onderuit. Momenteel leven we in een drukke tijd met (te) weinig mensen aan boord om het schip goed draaiend te houden gedurende deze uitgebreide onderhoudsperiode. Dat zorgt ervoor dat er op verschillende posities hulp nodig is vanuit andere afdelingen. Het is dus weleens voorgekomen dat ik overdag werkte in housekeeping, tijdens de pauze achter de receptie zat, tijdens het avondeten in de eetzaal de maaltijd aan het serveren was en dat ik daarna in de keuken allerlei kookgerei stond af te wassen. Als er een dag wat minder wordt schoongemaakt is dat niet zo’n ramp, echter als we een dag geen maaltijden hebben zullen er toch wel wat mensen dik ontevreden worden. Ook in housekeeping hebben we te weinig mensen, dus dat betekent dat we soms wel even moeten aanpoten om het schip nog een beetje fatsoenlijk er uit te laten zien. Op deze manier worden onze dagen goed gevuld en vliegt de tijd.

Na alweer vier maanden aan boord te zijn, kan ik wel zeggen dat het een gezegende tijd is geweest voor mij. Er valt zoveel te leren aan boord op sociaal, werk- en geloofsleven. Het was een flinke verandering, van de verkoop waar alles draait om geld en winst, naar een non-profit organisatie als deze waar aan boord zelden gepraat wordt over geld en waar iedereen evenveel verdient. Namelijk helemaal niks. Soms maken we er weleens geintjes over zoals iemand als beloning een dubbel maandsalaris te beloven. Dit gedeelte van het dienen aan boord is nog steeds onwerkelijk en voelt na vier maanden nog steeds vreemd, omdat het buiten dit schip zoveel draait om geld, spullen en aanzien. Daarnaast kom ik er ook achter dat deze organisatie niet heilig is, dat het schip niet volmaakt is en dat wij hier aan boord soms net mensen zijn. Ook ik maak vele fouten, handel niet voorzichtig genoeg of stel mensen teleur. Het is hier geen hemel op aarde, maar toch is het een bijzondere plaats om te zijn, om te leren hoe we moeten dienen, om God te volgen waar Hij ons ook heen stuurt, om als housekeeper onder aan de ladder te starten en toch een ontzettend mooie tijd te kunnen hebben, om in afhankelijkheid te werken en te wachten tot we weer terug kunnen naar Afrika.

Graag wil ik ook nog iedereen hartelijk bedanken voor alle goede wensen naar aanleiding van m’n verjaardag in januari. Ook hier aan boord was het niet vergeten en werd er niet alleen feest gevierd met ons team maar heb ik ook met vrienden genoten van heerlijke Hollandse lunch met tomatensoep en appeltaart, én werd ik met stoel en al opgetild tijdens de Dutchienight (avond met alle Hollanders aan boord). Als kers op de taart werden er (als ik goed geteld heb) 47 kaarten bezorgd vanuit Nederland. Ik heb het erg gewaardeerd, voor de mensen die ik persoonlijk nog niet heb kunnen bedanken; bij dezen ontzettend veel dank!

En dan tenslotte. De vier maanden Housekeeping zijn voorbij. Na heroverwegen heb ik besloten om twee jaar bij te tekenen en een nieuwe periode in te gaan als receptionist. Dit in het vertrouwen dat dit schip nog steeds de plaats is waar God mij hebben wil op dit moment. Los daarvan ben ik blij om langer te mogen blijven en heb ik ook zin in de nieuwe uitdaging. Dit betekent niet dat ik twee jaar lang uit de bewoonde wereld ben, want tussendoor hoop ik wel de mogelijkheid te krijgen om op verlof te gaan. Wanneer en hoe? De tijd zal het leren.

En dan echt als laatste: denk je er ook aan om te komen naar de Africa Mercy of de Global Mercy? We hebben je hard nodig, zowel op korte als op langere termijn! Misschien is het nu juist de uitgelezen kans om te komen kijken hoe het leven aan boord is, om je krachten in te zetten voor een ander of om te kunnen dienen in een community rondom Gods Woord. Voor alle posities kan je het beste kijken op de website van Mercy Ships. Heb je vragen of twijfel je? Voel je vrij om contact op te nemen!

En dan is het nu tijd om wat te gaan eten, m’n maag rammelt. Die heeft tenslotte ook weleens een update nodig.

Gegroet!

Jako